«ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΑ ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΛΥΣΕΙΣ».

Η Επιτροπή Νήσων και Νησιωτικής Πολιτικής της ΕΝΑΕ σε συνεργασία με την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κεφαλληνίας και Ιθάκης με την ολοκλήρωση των εργασιών συνάντησης εργασίας που διεξήχθη στο Αργοστόλι στις 21 και 22 Ιανουαρίου 2010, καλεί τη Κυβέρνηση να προχωρήσει στην ικανοποίηση των πιο κάτω αιτημάτων:

Eφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου στις θαλάσσιες νησιωτικές μεταφορές ως προς το σκέλος της επιβατικής μετακίνησης αλλά και αυτό των προϊόντων.

Bελτίωση των οδικών αξόνων που συνδέουν τις πόλεις με τα λιμάνια ως κάθετοι άξονες της Ιόνιας Οδού και Ολύμπιας Οδού.

Eκτέλεση έργων υποδομής για την αύξηση της λειτουργικότητας των λιμανιών.

Eφαρμογή χωροταξικής πολιτικής με γνώμονα την αειφόρο ανάπτυξη των νησιωτικών περιοχών με τις ιδιαιτερότητες τους και βάση της τοπικής αναπτυξιακής δυναμικής κάθε περιοχής (σε χερσαίο ή/και θαλάσσιο χώρο). Ειδικότερα, να αποτυπωθεί ειδική μνεία για την νησιωτικότητα στο ειδικό χωροταξικό για τον τουρισμό, τις ΑΠΕ και τις υδατοκαλλιέργειες.

Eστίαση στους κρίσιμους πόρους και την ανάλυση των περιορισμών που αυτοί επιφέρουν στις νησιωτικές περιοχές.

 

Σύγχρονή ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων ανά νησί.

Αναβάθμιση της πρωτογενούς παραγωγής με την διαφοροποίηση της καλλιέργειας και την τυποποίηση των προϊόντων με νησιώτικη προέλευση αλλά και σε επίπεδο παροχής υπηρεσιών με την ενίσχυση του αγροτουρισμού και όλων των μορφών εναλλακτικού τουρισμού που έχουν εφαρμογή κάθε φορά στον συγκεκριμένο χώρο.

Βελτίωση της ποιότητας του κλασικού τουριστικού προϊόντος και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου με χρήση των εναλλακτικών μορφών τουρισμού σε σχέση με το πολιτιστικό και περιβαλλοντικό πλούτο των νησιών. Συνέχιση και ενίσχυση των προγραμμάτων LEADER και ΟΠΑΑΧ καθώς και κάθε άλλης δράσης που ενισχύουν την ισόρροπη ανάπτυξη των νησιών.

Χρήση νέων τεχνολογιών για την αποτελεσματικότερη παροχή υπηρεσιών με την αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών ΤΠΕ, αλλά και βέλτιστων πρακτικών από το ευρωπαϊκό περιβάλλον, με έμφαση στους τομείς υγείας, παιδείας, προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και της ποιότητας ζωής των πολιτών, και δημόσιας διοίκησης.

Ανάδειξη των νησιωτικών περιοχών σε κοιτίδες παραγωγής γνώσης μέσω της ανάπτυξης της έρευνας και της καινοτομίας σε συνάφεια με την επιχειρηματικότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νησιών, δεδομένου του επιπέδου του ανθρώπινου δυναμικού που παραμένει αναξιοποίητο.

Αξιοποίηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, που δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τουριστικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των νησιών, αλλά κυρίως ως ισχυρό πόλο ανάπτυξης με την ανατροφοδότηση της πολιτιστικής ταυτότητας μέσω καινοτόμων δράσεων και με το βλέμμα προς το μέλλον.

Τόνωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος σε συνέργεια με την ανάδειξη των τοπικών χαρακτηριστικών των νησιωτικών περιοχών μέσω της ένταξης τους σε δίκτυα επιχειρηματικότητας και προσανατολισμού τους στην πράσινη επιχειρηματικότητα.

Οι προκλήσεις της Νέας Εποχής.

Στην Νέα Εποχή που ανοίγεται μπροστά μας οφείλουμε να πάψουμε να είμαστε δογματικοί και να γίνουμε δημιουργικοί. Οφείλουμε να επινοήσουμε νέες μορφές οργάνωσης όσων υποφέρουν, να αντιπαραθέσουμε εντέλει το όραμα ενός δίκαιου κόσμου απέναντι στις κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες.

Ποιο το νόημα να στηρίζεις ένα σύστημα το οποίο στο πεδίο της ευτυχίας δεν προσφέρει ουσιαστικά τίποτε σε κανέναν, παρά μόνο υπερκέρδη για όσους είναι είδη πλούσιοι;

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός, πως ενώ βιώνουμε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά το κραχ του ΄30, οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να χρηματοδοτούν το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει πως το παρόν σύστημα τρέφεται και εδραιώνεται από τις συγκρούσεις μεταξύ των λαών και των ανθρώπων.

Η Κίνα, μπορεί να μας δείξει το δρόμο προς τη νέα εποχή; Προφανώς όχι, γιατί έτσι θα ήταν σαν να επιβραβεύαμε τον ολοκληρωτισμό ως μέσο επιβίωσης του καπιταλισμού.

Η αυτορίθμηση των αγορών, είναι το θεμελιώδες συστατικό επιτυχίας της ελεύθερης οικονομίας σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον; Μάλλον όχι, δεδομένου πως όσο το μεγάλο ψάρι θα τρώει το μικρό, μακροπρόθεσμα θα οδηγούμαστε στη δικτατορία των πολυεθνικών, ιδιωτικών, μονοπωλίων.

Είναι ο κρατικός παρεμβατισμός η λύση για να διασφαλισθεί η αξιοκρατία, ο υγιής ανταγωνισμός και η λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η κοινωνική συνοχή θα είναι δεδομένη από την σωστή αναδιανομή του παραγώμενου πλούτου; Πιθανόν ναι, όταν έχει ως στόχο την πραγματική απελευθέρωση των αγορών και όχι την μονοπωλιακή τους κατοχύρωση.

Ένα κίνημα νέων ανθρώπων που θα οραματίζεται μια διαφορετική, ανθρώπινη κοινωνία, που θα πιστεύει στην ισότητα και την αυτονομία, μπορεί να είναι η βάση πάνω στην οποία θα χτίσουμε τις αξίες της Νέας Εποχής, της κοινωνίας που απέτυχαν οι προηγούμενοι να μας κληρονομήσουν.

Το δράμα της Ελλάδας.

 Πράξη Πρώτη της Τραγωδίας της Ανθρωπότητας

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Prodial21@gmail.com

Η θεοποίηση της αγοράς, της κεφαλαιαγοράς, και περισσότερο αφηρημένα και δημοσιογραφικότερα, των “αγορών” οδηγεί την εργαζομένη κοινωνία σε πνευματική τύφλωση κατά συνέπεια και σε αδυναμία να σκεφτεί και να δράσει ανάλογα με τα συμφέροντά της ενάντια στην καινούργια “θεότητα” και στο ιερατείο της. 

Ο καθημερινός βομβαρδισμός της κοινωνίας με προφητείες, κραυγές, εκκλήσεις, απειλές, μανιφέστα και διαγγέλματα από την πλευρά της κρατικοδίαιτης ιντελιγκέντσιας, των σκοταδιστικών, κοσμικών και μη, ιερατείων, των κρατικοδίαιτων ΜΜΕ, των κυβερνήσεων, των πολιτικών στελεχών και των πολιτικών κομμάτων της αστικής δημοκρατίας του Κεφαλαίου, γενικεύει και εντείνει αυτή τη σύγχυση με στόχο να παραλύσει κάθε εναλλακτική ενωτική κοινωνική συμπεριφορά των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού για να υπερασπιστούν την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, αλλά και κάτι πρακτικότερο και χειροπιαστό, τα ελάχιστα δικαιώματά τους και να αποτρέψουν την παραπέρα υποβάθμιση του βιοτικού και πνευματικού επιπέδου τους.

Η ξενοδουλεία των πολιτικών κομμάτων, άρα και των ελληνικών κυβερνήσεων, από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα οδήγησε τη χώρα στην οικονομική και κατά συνέπεια στη διπλωματική, πολιτική στρατιωτική, κοινωνική και εθνική εξάρτηση, με αποτέλεσμα τόσο η οικονομία, όσο και η κοινωνία να λειτουργούν συμπληρωματικά προς την οικονομία και την κοινωνία των εκάστοτε ¨προστάτιδων δυνάμεων”, με συνέπεια ο παραγόμενος πλούτος στη χώρα να μεταφέρεται στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, με ένα τμήμα του να πλουτίζουν οι οικονομικοί και πολιτικοί διαμεσολαβητές-μεταπράτες και να λιμοκτονεί ο Ελληνικός Λαός.

Κάθε φορά που ο Ελληνικός Λαός αποφασίζει να πάρει την τύχη της χώρας και τη δική του στα χέρια του για να την οδηγήσει στην πρόοδο και στην ευημερία, τότε ξυπνάνε “οι αγορές” και οι πέμπτες φάλαγγες, της εθνικοφροσύνης ή του “εκσυγχρονισμού και της μεταρρύθμισης”, κι’ ακόμα χειρότερα του «εξανθρωπισμού» του ελληνικού πλιατσικοκαπιταλισμού, και τον βάζουν, τον εργαζόμενο Ελληνικό Λαό σε ατέλειωτα κυλιόμενα προγράμματα λιτότητας,  για “τη σωτηρία της πατρίδας” υποτίθεται.

Είναι καιρός να κατανοήσουμε πως “οι αγορές” δεν είναι κάποια κακά πνεύματα, κάποια φαντάσματα που έρχονται από το υπερπέραν, αλλά ο σκληρός πυρήνας του παγκοσμιοποιημένου Κεφαλαίου που σχεδιάζει και εφαρμόζει  την  καθυπόταξη της Εργασίας και κατά συνέπεια την καθυπόταξη της εργαζόμενης ανθρωπότητας.

Οι  «ανεξάρτητες» κεντρικές τράπεζες, οι μεγαλομέτοχοι των άλλων τραπεζών που στην πλειοψηφία τους είναι οι ιδιοκτήτες τεράστιων οικονομικών συγκροτημάτων με παγκόσμια εμβέλεια, τα λεγόμενα Heads Funds και το παγκόσμιο δίκτυο των Χρηματιστηρίων συγκροτούν τη λεγόμενη διεθνή κεφαλαιαγορά, μέσω της οποίας κατευθύνεται σχεδιασμένα τόσο η κάθε τοπική, αλλά και η παγκόσμια οικονομία, όσο και η διεθνής πολιτική συγκυρία, η οποία είτε ως G8, είτε ως COMMISSION της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε ως Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Παγκόσμια Τράπεζα, είτε ως ΝΑΣΤΟ, είτε ως κρυφές και απόκρυφες Υπηρεσίες, Λέσχες και Στοές, ακόμα και ως μαγειρεμένη “διεθνής κοινή γνώμη”, κατεβάζουν απρόθυμες και χρεοκοπημένες και ανεβάζουν  πρόθυμες κυβερνήσεις να εφαρμόσουν τα σχέδια του σκληρού πυρήνα του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου για την επιβολή της  παγκόσμιας Ηγεμονίας του Κεφαλαίου πάνω στην εργαζόμενη ανθρωπότητα.

Με αυτή την έννοια αυτό που σήμερα εμφανίζεται σαν “δράμα της Ελλάδας”, μόνο άσχετοι και βολεμένοι δεν βλέπουν και δεν ομολογούν πως είναι «μια παγκόσμια τραγωδία» που εκδηλώνεται, όπως κάθε κακοήθης αρρώστια, στα  πιό αδύνατα σημεία του οργανισμού και επί του προκειμένου στην πιό αδύνατη οικονομία και χώρα. Όμως όταν η κακοήθεια προσβάλλει ολόκληρο τον οργανισμό και επί του προκειμένου ξεδιπλώνεται σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία, όπως και συμβαίνει σήμερα εξαιτίας της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, τότε μετά την Ελλάδα θα ακολουθήσει, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία , η Γερμανία και όταν “οι αγορές” τελειώσουν με την Ε.Ε., με το Ιράν, την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία, την Ιαπωνία και τις ίδιες τις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής, τότε προφανώς θα είναι αργά για την εργαζόμενη ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της, γιατί το Τέταρτο Ράιχ του απόλυτου καπιταλιστικού φασισμού θα είναι πραγματικότητα.

Η μόνη δύναμη που μπορεί να ανακόψει αυτήν την πορεία της ανθρωπότητας προς την καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η αφύπνιση των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, η πνευματική και πολιτική αυτονόμησή τους και η ενωτική τους πορεία σε μετωπική σύγκρουση με τα σχέδια του Κεφαλαίου, με στόχο την καταστροφή των “κυκλώπειων τειχών”, την εξουδετέρωση των “πολύφημων”, των σειρήνων και των λαιστρυγόνων για να καταστεί δυνατή η συνέχιση του συναρπαστικού ταξιδιού της ανθρωπότητας προς την Ιθάκη της*.

Σ’ αυτόν τον αγώνα δικαιώνεται η ίδια η ύπαρξή μας και ακουμπάει το όραμα της εργαζόμενης ανθρωπότητας για ένα καλύτερο κόσμο, που είναι σήμερα, στον 21^ο αιώνα εφικτός.

_______________________

Βλέπε σχετικά Κώστας Λάμπος, Αμερικανισμός και Παγκοσμιοποίηση. Οικονομία του Φόβου και της Παρακμής, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2009. http://www.americoglobalism.blogspot.com