Στη συνεδρίαση της 25ης Νοεμβρίου 2009, το Δημοτικό Συμβούλιο συζήτησε και έλαβε αποφάσεις, για το θέμα της Δημοτικής Περιουσίας στην περιοχή Φρυνίου – Φανερωμένης.
Επειδή πιστεύουμε ότι οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν όλη την αλήθεια για το θέμα, θεωρούμε υποχρέωσή μας να τους ενημερώσουμε αναλυτικά γι’ αυτό.
Η ανάγκη κατοχύρωσης του συνόλου της Δημοτικής Περιουσίας, έχει τεθεί επανειλημμένα στο Δ.Σ. τα τρία τελευταία χρόνια από την Δημοτική μας Κίνηση, αλλά και από άλλες παρατάξεις της αντιπολίτευσης.
Δυστυχώς, μέχρι την τελευταία συνεδρίαση η Δημοτική Αρχή απέφευγε συστηματικά, για λόγους που η ίδια γνωρίζει, να φέρει το θέμα για συζήτηση.
Η συγκεκριμένη υπόθεση, ξεκίνησε ως εξής:
Στο Δ.Σ. της 5ης Νοεμβρίου 2008 είχαμε θέσει τα εξής ερωτήματα στη Δημοτική Αρχή, με αφορμή δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ», σύμφωνα με το οποίο, έκταση στη περιοχή Φρυνίου, η οποία έχει όριο προς νότο το λαγκάδι στο Φρύνι, δηλώθηκε στο Κτηματολόγιο ως ιδιοκτησία της Μονής Φανερωμένης:
α) αν γνωρίζει ότι μέρος της ανωτέρω έκτασης είναι δημοτική, σύμφωνα με το Κτηματολόγιο του 1938;
β) αν έχει γίνει οποιαδήποτε ενέργεια (κυρίως αξιοποίηση του Κτηματολογίου του 1938), επί της θητείας της ή παλαιότερα, που να είχε ως στόχο την προάσπιση της συγκεκριμένης έκτασης, αλλά και άλλων περιοχών που αναφέρονται, ως δημοτική περιουσία.
Η απάντηση του κ. Δημάρχου ήταν:
Δεν γνωρίζω κάτι, γι’ αυτό θα απαντήσω στο επόμενο Δ.Σ.
Το ίδιο χρονικό διάστημα, ύστερα από έρευνα που κάναμε, βρήκαμε τα στοιχεία του Κτηματολογίου του 1938 και τα καταθέσαμε στον Πρόεδρο της Επιτροπής Κτημάτων κ. Αντ. Κόγκα, στις 10 Νοεμβρίου 2008.
Στο επόμενο Δ.Σ. της 12ης Νοεμβρίου 2008 επανήλθαμε στο θέμα και ζητήσαμε τη θέση της Δημοτικής Αρχής.
Στην απάντηση του ο κ. Δήμαρχος, ανάμεσα στα άλλα, ανάφερε ότι:
α) έστειλε έγγραφο, προς τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου, με τις οποίες ζητούσε, να διερευνηθεί αν έχει δηλωθεί περιουσία του Δήμου στο Φρύνι, καθώς και να κινήσει τις όποιες διαδικασίες, για την κατοχύρωση της.
β) στο κτηματολόγιο του Δήμου υπάρχει δηλωμένη έκταση 94 στεμμάτων στην ευρύτερη περιοχή.
γ) η διεκδίκηση από τη μεριά του Δήμου, για τη συγκεκριμένη περιοχή σταμάτησε στην πρώτη ανάρτηση του Κτηματολογίου.
δ) μεταξύ των δυο μαρτύρων, που ένορκα βεβαίωσαν, ως ιδιοκτησία της Ι. Μ. Φανερωμένης, την έκταση των 175 στρ.,(άρα και το υπό αμφισβήτηση τμήμα) ο ένας ήταν ο ίδιος.
Αξίζει εδώ να τονιστεί ότι το Δημοτικό Κτηματολόγιο του 1938, ανάμεσα στις άλλες εκτάσεις που καταγράφει, αναφέρεται και σε δημοτική έκταση στην ευρύτερη περιοχή Φρυνίου – Πεφανερωμένης, εμβαδού περίπου 1450 στρεμμάτων.
Ας κρατήσουμε επίσης ότι στην ευρύτερη περιοχή η δηλωμένη έκταση, ως δημοτική περιουσία στο Εθνικό Κτηματολόγιο, είναι 94 στρέμματα (σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Δημάρχου)!!!
Το δεύτερο που πρέπει να γνωρίζει κανείς, για να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα είναι ότι στις 11 Ιουνίου 1997, ήρθε ως θέμα στο τότε Δ.Σ. «Η λήψη απόφασης σχετικά με τις δηλώσεις των ιδιοκτησιών του Δήμου στο Εθνικό Κτηματολόγιο». Να αποφασίσει δηλαδή το Δ.Σ., ποια ακίνητα θα δηλωθούν ως δημοτική περιουσία.
Εκεί, ανάμεσα στα άλλα, τέθηκε και το θέμα του κτηματολογίου του 1938.
Η απόφαση που τελικά πάρθηκε, ήταν:
«Να δηλωθούν ως δημοτικά, όλα τα εντός ή εκτός των οικισμών του Δήμου μας ακίνητα, όσα είναι αδόμητα και δεν υπάρχουν τίτλοι, περιέχονται δε στο Κτηματολόγιο του 1938».
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν από την τότε απάντηση του κ. Δημάρχου, αλλά και από τις τελευταίες εξελίξεις, ήταν και εξακολουθούν να είναι προφανή.
1. Εφ’ όσον γνώριζε, την ύπαρξη του επίσημου Δημοτικού Κτηματολογίου του 1938, μιας και υπήρχε σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου από το 1997, τι έκανε για να υπερασπιστεί τη Δημοτική περιουσία; Γιατί έπρεπε να τεθεί το θέμα το Νοέμβριο του 2008, για να στείλει έγγραφο προς τις Τεχνικές του Υπηρεσίες(!!!) προκειμένου να ενημερωθεί;
2. Γιατί δεν διερευνά, έστω και τώρα, τις αιτίες που σταμάτησε η διεκδίκηση της περιουσίας του Δήμου στην πρώτη ανάρτηση του Κτηματολογίου και για το ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;
Η απόφαση που πήρε το Δ.Σ. είναι σε σωστή κατεύθυνση, λέει όμως τα αυτονόητα, με καθυστέρηση ενός χρόνου.
Η απόφαση του Δ.Σ. της 25ης Νοεμβρίου 2009, είναι η εξής:
► Να ληφθεί Κτηματολογικό απόσπασμα της περιοχής με χρήματα του Δήμου.
► Να γίνει αποτύπωση της περιοχής, σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα της 20 Οκτωβρίου 1938 και επισήμανση των ορίων της δημοτικής περιουσίας επί του εδάφους, με μέριμνα των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου.
► Να γίνει σύγκριση της δημοτικής περιουσίας από το σχεδιάγραμμα της 20 Οκτωβρίου 1938 και της ήδη διαμορφωμένης σήμερα κατάστασης στην περιοχή, για εντοπισμό των διαφορών.
► Για ενδεχόμενες καταπατήσεις να εξεταστούν τίτλοι κυριότητας ή άλλα στοιχεία που να καθορίζουν την ύπαρξη ιδιωτικής περιουσίας και να επισημανθούν όλες οι λεπτομέρειες .
► Να γίνει κάθε άλλη σχετική ενέργεια, ώστε να καθοριστεί επ’ ακριβώς ο δημοτικός χώρος και να δηλωθεί στο Εθνικό Κτηματολόγιο.
Το ερώτημα είναι ΓΙΑΤΙ έρχεται με καθυστέρηση ενός χρόνου;
Η πρόταση που κάνει, μπορούσε να είχε ψηφιστεί από τον Νοέμβριο του 2008, γιατί δεν μεσολάβησε καμιά έρευνα από τη μεριά της Επιτροπής, η οποία να απαιτούσε χρόνο.
Η καθυστέρηση αυτή, κατά τη γνώμη μας, δεν μπορεί να είναι τυχαία.
Από όλα τα παραπάνω είναι προφανές ότι οι πολιτικές ευθύνες των δημοτικών αρχών -και φυσικά της σημερινής- που διαχειρίστηκαν το θέμα όλα αυτά τα χρόνια, είναι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ.
Είναι υπόλογοι απέναντι στους πολίτες αυτού του τόπου.
Με τη δική τους ανοχή και μέσα σε ένα τέτοιο θολό τοπίο, βρήκαν διάφοροι, ιδιώτες και μη, «χρυσή ευκαιρία» να «κατοχυρώσουν», εκτάσεις που πιθανότατα δεν τους ανήκουν.
Για παράδειγμα, η Ι. Μ. Φανερωμένης, κατοχύρωσε το επίμαχο σημείο, στο Κτηματολόγιο, με ένορκες βεβαιώσεις δυο μαρτύρων, ένας εκ των οποίων είναι ο σημερινός Δήμαρχος.
Εδώ θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε πως σε ότι αφορά τη Μονή Φανερωμένης, η αμφισβήτηση που τίθεται, δεν έχει να κάνει με το συνολική έκταση που δήλωσε, αλλά με το τμήμα (πλαγιά του βουνού), η οποία εκτείνεται βορειοδυτικά του λαγκαδιού προς τον Αϊ Γιάννη και κάτω από τον επαρχιακό δρόμο.
Αντιλαμβάνεται κανείς, πως για το σημερινό Δήμαρχο είναι το λιγότερο δύσκολο, να διεκδικήσει ως δημοτική, την υπό αμφισβήτηση έκταση, που ο ίδιος ένορκα βεβαίωσε ότι ανήκει σε άλλον.
Οι δυσκολίες που επικαλέστηκε στη συνεδρίαση του Δ.Σ., σε σχέση με την υλοποίηση της απόφασης, είναι χαρακτηριστικές.
Όλα αυτά πρέπει να ξεκαθαριστούν, όχι γιατί το λέμε εμείς, αλλά γιατί το επιβάλει το δημόσιο συμφέρον.
Βεβαίως δεν είναι εύκολο, όμως ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.
Η τελευταία απόφαση του Δ.Σ., έστω και τώρα, πρέπει να υλοποιηθεί, δεν πρέπει να μείνει στα χαρτιά.
Για να γίνει αυτό απαιτείται πολιτική βούληση που είναι φανερό ότι λείπει.
Το πρόβλημα της δημοτικής περιουσίας βεβαίως δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη περιοχή, είναι γενικότερο.
Πρέπει ο Δήμος με την αταλάντευτη στάση του, να δώσει στους διάφορους επιτήδειους που πάντα καραδοκούν, να αντιληφθούν ότι η προάσπιση της Δημοτικής περιουσίας είναι αδιαπραγμάτευτη.
Αυτό σημαίνει ρήξεις και συγκρούσεις με συμφέροντα (μικρά ή μεγάλα) και αντιλήψεις του τύπου: «τι να κάνουμε τώρα, ότι έγινε – έγινε».
Από τη μεριά της Δημοτικής μας Κίνησης, θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, σε αυτήν την κατεύθυνση, όπως άλλωστε κάναμε μέχρι τώρα.
Δημοτική Κίνηση
«ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ»
